Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
vouzu

Δεκαεννιά χρόνια από το «αντίο» του… θρυλικού Πέτρου Βουζουνεράκη

 

Το ημερολόγιο έγραφε (11-5-1999) όταν έφευγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών ο Πέτρος Βουζουνεράκης, ο κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής που ανέδειξε ποτέ το Κρητικό ποδόσφαιρο. Ένας επιθετικός με φαντασία… σπιρτάδα, ταχύτητα και αντίληψη, ο οποίος αν δεν είχε την ατυχία να πληγεί από σοβαρούς τραυματισμούς και να «κρεμάσει» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια μόλις σε ηλικία 30 ετών, είναι βέβαιο ότι θα είχε διαγράψει ακόμη μεγαλύτερη καριέρα.

 

Με αφορμή τη συμπλήρωση σήμερα 19 χρόνων από τον θάνατο του, ο Σπόρτσικας γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται χαρακτηριστικές στιγμές από τη διαδρομή αυτού του σπουδαίου ποδοσφαιριστή, που τίμησε μεταξύ άλλων τις φανέλες των (ΟΦΗ, ΠΑΟΚ αλλά και της Εθνικής μας ομάδας).

 

Ο Πέτρος Βουζουνεράκης γεννήθηκε στις (13 Ιουλίου 1942) στην πόλη της Ιεράπετρας και σε ηλικία μόλις 13 ετών αγωνίστηκε σε ματς τοπικού πρωταθλήματος με τη φανέλα της τοπικής Θύελλας. Τρία χρόνια αργότερα μεταπήδησε στον Διαγόρα Ιεράπετρας ενώ με την ολοκλήρωση της σεζόν (1960-61) παραχωρήθηκε με υποσχετική στον ΟΦΗ. Νωρίτερα και συγκεκριμένα το 1959 ο Βουζουνεράκης πήγε μόνος του να δοκιμαστεί στον ΟΦΗ, αλλά ο τότε προπονητής, Μανταλόπουλος, αποφασίζει να τον… κόψει μιας και έκρινε ότι δεν αξίζει μία θέση στους Ηρακλειώτες.

 

Ο Πέτρος Βουζουνεράκης επέστρεψε στον Διαγόρα Ιεράπετρας το 1962, αλλά μετά τη σεζόν 1963-64 κατέληξε οριστικά με ελευθέρας στον σύλλογο του Ηρακλείου, σε μία εποχή που το γήπεδο είχε ακόμη πέτρες και πολύ μικρή χωρητικότητα… .

 

Δυναμικός, τεχνίτης, γρήγορος και με τη δυνατότητα να αγωνίζεται τόσο στον άξονα όσο και στις πτέρυγες, ο Ιεραπετρίτης άσος σημείωσε (105 γκολ) κατά την 8ετή παρουσία του στον ΟΦΗ. Τα 84 σημειώθηκαν στη Β’ Εθνική την τετραετία 1964-1968 και τη σεζόν (1971-72) ενώ τα 21 στην Α’ Εθνική την τριετία (1968-71).

 

Η μεγάλη μεταγραφή που «ναυάγησε»

 

Εκείνη την περίοδο ο προπονητής του Ολυμπιακού Βαγγέλης Χέλμης είχε εισηγηθεί στη διοίκηση των «ερυθρόλευκων» να κινηθούν για την μεταγραφή του στο λιμάνι, όμως η μεγάλη μεταγραφή για τον Ιεραπετρίτη στράικερ «ναυάγησε». Γράφτηκε την εποχή εκείνη πως ο πρόεδρος της κρητικής ομάδας είπε «όχι» γιατί ήταν… φανατικός οπαδός του Παναθηναικού. Όπως στο κενό θα έπεφτε και η προσπάθεια του Φέρεντς Πούσκας να τον ντύσει στα «πράσινα» το 1969, έπειτα από παρέμβαση του τότε Γ. Γ. Αθλητισμού, Κωνσταντίνου Ασλανίδη.

 

Σε ηλικία 29 ετών ο Βουζουνεράκης με τον ΟΦΗ δίνει παιχνίδι με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, στη Λεωφόρο. Περίπου 25.000 φίλαθλοι φώναζαν ρυθμικά το όνομά του και προέτρεπαν τον ομοσπονδιακό προπονητή Λάκη Πετρόπουλο να τον καλέσει στην Εθνική ομάδα. Κατά τον Βουζουνεράκη σημαντικό ρόλο στην κλήση του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έπαιξε ο τότε τεχνικός του Παναθηναϊκού, Φέρεντς Πούσκας. Έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του ΟΦΗ που κατάφερε να φορέσει τη φανέλα με το Εθνόσημο.

 

Στις 28 Οκτωβρίου 1970, στο παιχνίδι με την Ισπανία στη Σαραγόσα, η Εθνική μας χάνει με 2-1. Εκεί ο Βουζουνεράκης αγωνίστηκε ως αλλαγή στη θέση του Μιχάλη Κρητικόπουλου και στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβγαλε την ασίστ για το γκολ που πέτυχε στον αγώνα εκείνο ο Μίμης Παπαϊωάννου. Ακολούθησε ένα ματς στο Καραϊσκάκη με τον Εθνικό, ενώ εν συνεχεία στο πρόγραμμα ήταν αγώνας πάλι με την Εθνική, στην Αγγλία. Ο Βουζουνεράκης τραυματίζεται με τους Πειραιώτες, παθαίνει θλάση και μένει περίπου δύο μήνες εκτός.

 

Το μεγαλύτερο βήμα για τον Βουζουνεράκη γίνεται με τη μεταγραφή στον ΠΑΟΚ, με την ατυχία όμως να τον συνοδεύει. Έμεινε στον «Δικέφαλο του Βορρά» 6 μήνες. Ο προπονητής Λες Σάνον τον πιστεύει πολύ και εκτιμά ότι με τον Σταύρο Σαράφη μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Ο Άγγλος προπονητής τον παίρνει στην 16άδα για την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό και ενώ πριν από 15 μέρες είχε χτυπήσει σε αγώνα με το Αιγάλεω. Αντικαθιστά τον Κούλη Αποστολίδη. Ο Κώστας Ιωσηφίδης του δίνει τη μπάλα, ο Κρητικός επιθετικός περνάει τον Αριστείδη Καμάρα, ο Καψής τον ''κλαδεύει'', με αποτέλεσμα να σπάσει την ωμοπλάτη του. Αφού γίνεται καλά ύστερα από 18 μέρες, στην τελευταία προπόνηση πριν από το εκτός έδρας ματς με την Καβάλα, σε πανομοιότυπη φάση με τον προηγούμενο τραυματισμό του, παθαίνει το ίδιο, αυτή τη φορά με τον Χατζηαντωνίου να τον ''γκρεμίζει''. Σπάει ξανά την ωμοπλάτη του. Τότε αποφάσισε να σταματήσει την καριέρα του, σε ηλικία 30 ετών.

 

bou

 

Σε συνέντευξή του μετά το τέλος της καριέρας του, ο Πέτρος Βουζουνεράκης θα απαντήσσει σε όλους αυτούς που τον κατηγόρησαν ότι… σπατάλησε πολλά χρήματα κάνοντας άστατη ζωή. Εκεί θα τονίσει χαρακτηριστικά:

«Έκανα έντονη ζωή, αλλά όχι με τα λεφτά του ΟΦΗ. Ο κόσμος είχε απαιτήσεις από εμάς τους παίκτες, που μας θεωρούσε βεντέτες. Εγώ δεν έκανα ποτέ τη βεντέτα. Και αυτό είναι μεγάλο μου παράπονο. Είπαν ότι ο ΟΦΗ μου άνοιξε δύο μαγαζιά, τα οποία εγώ... ξετίναξα, τα' παιξα, τα... 'φαγα ύστερα από κακή ζωή. Αυτά είναι ψέματα. Τα μόνα χρήματα που έχω πάρει από τον ΟΦΗ είναι 50.000 δραχμές ως δάνειο από τον τότε πρόεδρο Μύρο Μαθιουδάκη, για να ανοίξω ένα καθαριστήριο. Αυτή είναι όλη η αλήθεια.

 

Με αγαπούσαν οι παράγοντες του ΟΦΗ και οι... λεφτάδες του Ηρακλείου. Έκανα έντονη ζωή, αλλά όχι με τα λεφτά του ΟΦΗ».

 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Πέτρος Βουζουνεράκης τα πέρασε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ιεράπετρα, μαζί με τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά. Έγινε προπονητής στον ΟΦ Ιεράπετρας, αλλά και παίκτης-προπονητής. Ως ελάχιστο φόρο τιμής για την προσφορά του στον ΟΦ Ιεράπετρας το γήπεδο ονομάστηκε «Βουζουνεράκειο».

 

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.
  • Οι διευθύνσεις ιστοσελίδων και οι διευθύνσεις email μετετρέπονται σε συνδέσμους αυτόματα.