Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
world

O μύθος της πετονιάς και η… ανάληψη από το Tehkan World Cup!

 

Τρεις δεκαετίες πιο πίσω η απανταχού νεολαία ζούσε τη «χρυσή» εποχή των coin ops η ελληνιστί ουφάδικων καθώς κονσόλες πέρα από το ανεπαρκέστατο atari 2600 δεν είχαν ακόμη κάνει την εμφάνισή τους.

 

Πόσες και πόσες ώρες δεν περάσαμε παίζοντας τα αγαπημένα μας παιχνίδια και «ταΐζοντας» τα αδηφάγα μηχανήματα με ατέλειωτα κέρματα;

 

Κάθε σαραντάρης θα θυμάται με νοσταλγία αυτές τις εποχές όταν μετρούσε ξανά και ξανά τα εικοσάρικα που είχε στη χούφτα του, ελπίζοντας να του φτάσουν για να περάσει έστω και μια πίστα από την προηγούμενη φορά που είχε καθίσει μπροστά στην οθόνη των coin op.

 

πετονια

 

Πετονιά και… «δρακοπετονιά»

 

Κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 80 εμφανίστηκε και μια… εφεύρεση που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους παίκτες ενώ παράλληλα αντιμετωπίστηκε με τρόμο από τους ιδιοκτήτες των ουφάδικων.

 

Ήταν η θρυλική πετονιά (μια πετονιά ψαρέματος χοντρότερη από την απλή) η οποία λυγισμένη στα κατάλληλα σημεία γινόταν γάντζος τον οποίο έβαζες μέσα στην υποδοχή του κέρματος.

 

Αν την κούναγες πάνω κάτω ξεγέλαγε το μηχάνημα το οποίο σου πίστωνε credits χωρίς να χρειαστεί να ρίξεις κέρμα.

 

Με την απλή πετονιά σε κάθε κούνημα έβαζες 1 credit ενώ με την επονομαζόμενη και «Δρακοπετονιά» - την οποία φυσικά πουλούσαν ακριβότερα οι ειδήμονες – τα credits πιστώνονταν δέκα - δέκα.

 

Παρατεταμένη και υπερβολική χρήση της δρακοπετονιάς είχε ωστόσο και επιβλαβή αποτελέσματα. Μάλιστα παίκτης που είχε βάλει σκοπό να δει αν μπαίνουν χίλια credits, έφθασε μέχρι τα 999 και στο επόμενο κούνημα του χεριού του ακούστηκε ένα "τσαφ" και το μηχάνημα έσβησε καθώς κάηκε! Φυσικά αμέσως μετά ο ένοχος τράπηκε σε φυγή για να μη συλληφθεί από τον άτυχο καταστηματάρχη.

 

δυο

 

Η… ληστεία του Tehkan World Cup

 

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι άκρως αληθινή και συνέβη γύρω στο 1987. Οι παλιότεροι gamers θα θυμούνται το coin op Tehkan World Cup.

 

Ήταν ένα ποδοσφαιράκι το οποίο είχε την ιδιαιτερότητα να είναι σαν τραπεζάκι. Καθόσουν από την μια ή από την άλλη μεριά (αν έπαιζες διπλό) και προσπαθούσες να σηκώσεις το παγκόσμιο κύπελλο κοιτάζοντας την οθόνη που βρισκόταν προς τα κάτω παράλληλα με το πάτωμα.

 

Έλα όμως που σηκωνόταν με κατάλληλες κινήσεις και το τζάμι του μηχανήματος το οποίο από κάτω έκρυβε συνήθως έναν ολόκληρο «θησαυρό» από κέρματα.

 

 

 

Ένα μεσημέρι λοιπόν βρήκα τον κολλητό μου με το ένα πόδι πάνω στο μηχάνημα (σαν να έχει σκοτώσει λιοντάρι στην Αφρική) και με θριαμβευτικό βλέμμα να καμαρώνει έχοντας κρεμασμένο ένα τεράστιο πουγκί στο λαιμό του.

 

Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται καθώς όλοι σας μπορείτε να καταλάβετε τι περιείχε το πουγκί…

 

Ο αστικός μύθος πάντως αναφέρει ότι ο επόμενος που επιχείρησε να βάλει χέρι στα κέρματα (εκείνα τα 20άρικα με τη μορφή του Περικλή) σηκώνοντας το τζάμι έπαθε ελαφρά ηλεκτροπληξία!

 

Αφιερωμένο στον παιδικό μου φίλο Γιάννη Τ.

 

Δ. Ρ.

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.
  • Οι διευθύνσεις ιστοσελίδων και οι διευθύνσεις email μετετρέπονται σε συνδέσμους αυτόματα.