Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
games_ban
shadow of the beast

Shadow of the Beast για την Amiga! (1989) - playthrough

Ποιος δεν θυμάται την αυθεντική παιχνιδάρα της Psygnosis, Shadow of the Beast που το έπαιζε όλος ο ντουνιάς όταν κυκλοφόρησε το 1989 για τον  υπολογιστή της commodore Αmiga 500 ; Το παιχνίδι απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στη gaming κοινότητα , έγινε τριλογία ,κυκλοφόρησε σε όλες τις κονσόλες και τους υπολογιστές σε διάφορες εκδόσεις 16 bit και 8 bit μέχρι που κυκλοφόρησε και ένα remake του (το 2016 !!! παρακαλώ) αποκλειστικά για το ps4. 

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση - Μάγοι και Οθωμανοί Τούρκοι

 

O Άαρμπρον έπεσε θύμα απαγωγής όταν ήταν μικρός από ένα κάκιστρο μάγο με το όνομα Μάλετοθ. Αυτός τον έκλεψε από την αγκαλιά της μάνας του κυριολεκτικά, σκοτώνοντας τους γονείς του, ενώ στη συνέχεια τον μετέτρεψε σε σκλάβο προκαλώντας τον να ικανοποιήσει τις πιο σκοτεινές του επιθυμίες. Χρησιμοποιώντας ισχυρή μαγεία, του αφαίρεσε την ανθρώπινη του όψη και τον μεταμόρφωσε σε ένα τρομακτικό, αδυσώπητο και επιθετικό τέρας. Ύστερα εξαπέλυσε το τέρας για να προκαλέσει πόνο και καταστροφή στην ανθρωπότητα.

 

Κάτι σαν τους Οθωμανούς Τούρκους δηλαδή, που έκλεβαν τα πρωτότοκα τέκνα των Χριστιανών υπόδουλων στις περιοχές που είχαν κατακτήσει, Ελλήνων και Σλάβων, από πολύ μικρή ηλικία , δηλαδή και αφού τους  έκαναν πλύση εγκεφάλου να ξεχάσουν από που προέρχονταν,τους δίδασκαν το κοράνι με προσήλωση στον κώδικα του πολεμιστή και του άρπαγα για να  τους χρησιμοποιήσουν τελικά ως επίλεκτο τμήμα του στρατού τους εναντίον των υπόλοιπων ανυπότακτων "απίστων". Αφού κλείσουμε την ιστορική παρένθεση, ας βάλουμε να ξαναπαίξουμε επιτέλους αυτό το ιδιαίτερα δύσκολο σε gameplay παιχνίδι.

 

κουκουβαγιααα

 

Η κουκουβάγια της psygnosis

 

Περιμένουμε αρχικά να φορτώσουν οι πρώτες αξιομνημόνευτες αρχικές ακίνητες οθόνες με μια εντυπωσιακή κουκουβάγια , σήμα κατατεθέν από την αγγλική εταιρία και κάποιες ακίνητες ζωγραφίες με το τέρας πρωταγωνιστή. Η μουσική είναι απίστευτη, ανατριχιαστική , θα σου σηκώσει κάγκελο μέχρι και τις τρίχες στη πλάτη που δεν μπορείς να τις βγάλεις γιατί δεν φτάνει το ξυράφι και  ντρέπεσαι να αγγαρεύσεις κάποιον άλλο να στο κάνει .

 

Ξεκινάς επιτέλους να παίζεις μετά τα πολλά φορτώματα βρισκόμενος μέσα σε ένα τρομακτικό δάσος, αφού έχει καθαρίσει η  ομίχλη . Σε αντίθεση με όλα τα side scrolling games έως τότε , για πρώτη φορά επιλέγεις να πας προς τα αριστερά , ότι έκανε και ο Ελληνικός λαός στις τελευταίες δύο εκλογικές περιόδους δηλαδή. Η τεράστια διαφορά όμως είναι  ότι εσύ είσαι ένα έξυπνο τέρας και δεν πρόκειται να τη πατήσεις . Τα εμπόδια στον δρόμο σου πολλά, βράχια και φτερωτά διαόλια, δεν μασάς, τα μπουκετώνεις με τέλειο συγχρονισμό ώσπου να φτάσεις σε ένα μεγάλο δέντρο. Αυτό έχει μια πόρτα , περνάς μέσα από τη  κουφάλα και βρίσκεσαι ξάφνου σε ένα υπόγειο ξύλινο κόσμο.

 

Ο ξύλινος κόσμος

 

Κινείσαι πλέον σε ένα επιβλητικό ξύλινο κόσμο. Εδώ κατεβαίνεις διαρκώς σκάλες, περνάς ξύλινα γιοφύρια και μπουκετώνεις γιγάντια ιπτάμενους μπάμπουρες και σομπρέρος ...(για όποιον ξέρει και τον φουσέκη)... Στη συνέχεια θα βρεις στον δρόμο σου πολεμιστές  με τερατώδη όψη οι οποίοι φοράνε βαρβαρικά κράνη και έχουν σπαθιά. Κανένα πρόβλημα, τους μπουκετώνεις και συνεχίζεις τη περιπλάνησή σου. Στη συνέχεια θα είμαι μονολεκτικός και περιφραστικός χάριν συντομίας. Σκάλες, σκάλες, μπουκέτα σε τέρατα, παίρνεις κλειδί, μαγικό φίλτρο, κοπανάς κάτι πράσινα φίδια (πιασάρικο!) Το μοτίβο επαναλαμβάνεται ώσπου να φτάσεις σε ένα μεγαλό φτερωτό γκαργκουλοειδές που παίζει ταχυδακτυλουργικά  μια σφαίρα ενώ βγάζει φωτιές από το στόμα του. Τελευταία φορά που είδα κάτι αντίστοιχο ήταν προχθές που κατέβαινα την Ερμού και έπεσα σε κάτι μυστήριους wannabe τσίρκουλες ταχυδακτυλουργούς με μεγάλες κοτσίδες , τσακωμένες με τα σαμπουάν.

 

gkargoyloides

 

Κλείνοντας και αυτή τη παρένθεση, αφοσιώνεσαι αποκλειστικά στη σφαίρα που παίζει το μεγάλο τέρας και τη κοπανάς , ώσπου να την εξαφανιστεί. Μεταβολή καπάκι προς τα δεξιά , πας και πέφτεις σε κάτι σαν μικρό ξωκλήσι στη γωνία. Τηλεμεταφέρεσαι  σε άλλο χώρο , ανεβαίνεις πάνω σε μια σκάλα και πέφτεις πάνω σε ένα άρμα βγάλμενο από το πατρινό καρναβάλι , που το αποτελούν 2 σιαμαίοι σκελετοί. Η μαγική σφαίρα σου έδωσε τη δύναμη μαγικών βολών και έτσι το βγάζεις από τη μέση πανεύκολα το πατρινό σκελετικό άρμα μάχης.

 

skia tou kthnous

 

Συνεχίζεις και σκοτώνεις πράσινα τέρατα πλέον που φοράνε κίτρινο παντελόνι (η μόδα ήταν κάπως περίεργη εκείνη την εποχή) . Φτάνεις σε ένα τοίχο και κατεβάζεις έναν μοχλό που λέει μην μιλάς. Ύστερα προσπερνάς κάτι χοροπηδηχτά μάτια , παίρνεις ένα χρυσό κλειδί από έναν σκελετό. Τώρα έχεις δύο κλειδιά! Περνάς τα μάτια ξανά, σκάλες , αποφεύγεις μερικά σαλιγκάρια και μερικά κυανέρυθρα δαιμόνια, που μπορεί να υποστηρίζουν και Πανιώνιο. Στη σειρά προσπερνάς κουκουβάγιες, γυμνοσάλιαγκα (έλληνας πολιτικός ;) , τεράστιο κίτρινο μπάμπουρα και τζιτζιμυτζιχότζιρα , κεφάλια σκελετών.

 

Παίρνεις το μαγικό φίλτρο και γρονθοκοπείς την ελλειπτική χλαπάτσα που πουλάνε οι πακιστανοί στο Μοναστηράκι. Κατόπιν φτάνεις σε ένα τεράστιο χώρο, αποφεύγεις φωτιές και μπάμπουρες που βομβαρδίζουν λες και ανήκουν στη RAF. Να μην τα πολυλολογώ μετά από έντομα, φαντάσματα και διαστημικά εμπόδια φτάνεις απέναντι στον δαίμονα που φτύνει φωτιά και βγάζει παλούκια από το έδαφος. Νικώντας τον κόκκινο δαίμονα, χρησιμοποιείς το ένα κλειδί και σκαρφαλώνεις έξω από τον ξύλινο κόσμο. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

 

 

Ξανά στο δάσος απόγευμα προς σούρουπο

 

Πλέον,τα έχεις καταφέρει  και είδες φως στο τούνελ , όπως υπόσχεται και ο Βασίλης Λεβέντης, μετά από πολύ καιρό δαιμονίων και μνημονίων (άσχετο, αλλά ταιριάζει!). Βγαίνεις έξω από το πηγάδι και αυτή τη φορά πας προς τα δεξιά. Όχι πως αλλάζει κάτι και από εκεί γεμάτο τέρατα είναι! Ακολουθούν αμέτρητες μονομαχίες με τέρατα, μαμούνια και αποφυγή γιγάντιων παλουκιών που ξεφυτρώνουν από το έδαφος  και ματιών που υπερίπτανται από το έδαφος.  Στη συνέχεια πρέπει να αποφύγεις κάποιες βόμβες που ρίχνει ένας εντυπωσιακός κόκκινος δράκος και να ξεπεράσεις τα γιγάντια χέρια προτού σε αρπάξουν. Ρουκέτες αέρος αέρος και γιγάντιες σφήκες θα νοιώσουν τη γροθιά σου ώσπου να ξαποστάσεις σε ένα εντυπωσιακό μεσαιωνικό κάστρο...

 

πηγαδιιι

 

Μέσα στο κάστρο

 

Το σκηνικό μοιάζει αρκετά με τον γεμάτο σκάλες ξύλινο κόσμο , μόνο που εδώ είσαι σε ένα πολύ πιο σκοτεινό και τρομακτικό περιβάλλον διακοσμημένα με εξώκοσμα αγάλματα , ενώ το εξωγήινο , απόκοσμο , διαστημικό στοιχείο είναι συνυφασμένο με το ντεκόρ. Αποφεύγεις εναέριους διαστημικούς επιβάτες, πλακώνεις στο ξύλο εξωγήινους, ανεβοκατεβαίνεις, σκάλες , προσπερνάς ιπτάμενα σπαθιά και χαριτωμένα τερατάκια των υπονόμων. Στη συνέχεια αντιμετωπίζεις στη σειρά, πόδια χωρίς τον πατσά, ιπτάμενα τσεκούρια, gargoyle, ιπτάμενες πακιστανικές χλαπάτσες και σφαγμένα ακέφαλα όντα για να φτάσεις στο γαλλικό κλειδί. Σπας τα κιβώτια για να πάρεις δύναμη , περνάς τον πολυέλαιο και την επικίνδυνη γέφυρα με τις ταραντούλες και τους σκορπιούς. Προσπερνάς τα βαρέλια και αφού νικήσεις τα επερχόμενα διαόλια , αρπάζεις το πυροβόλο στα αριστερά σου. Πλέον είσαι άρχοντας ! Θερίζεις τους σατανάδες για να φτάσεις με το οπλοπολυβόλο σου στο τέλος του επιπέδου . Εκεί σε περιμένει μια γιγάντιαια λερναία ύδρα,που  όσο τρομακτική μοιάζει τόσο ακίνδυνη είναι. Το διαστημικό σου όπλο θα τη στείλει για βρούβες και με τη βοήθεια του γαλλικού κλειδιού θα βγεις από το κάστρο!

 

fvto santoowww

 

Αστροναύτης σε διαστημική πτήση

 

Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, αφού φοράς ενα διαστημικό κράνος και πετάς με κάποιο jetpack ενω θερίζεις τα διαόλια με το εξωγήινο καρυοφίλλι σου. Το παιχνίδι μοιάζει πλέον με διαστημικό shoot em up σαν το R-type  και η δυσκολία αντί να αυξηθεί τώρα που οδεύουμε στο τέλος,  μειώνεται. Τα ίδια τέρατα έχουν βγάλει όλα φτερά , αλλά πέφτουν νεκρά από τα διαστημικά σου φυσίγγια. Περνάς κατά σειρά επικίνδυνα σταφύλλια και ηλεκτρικές εκκενώσεις, ζουζούνια , μάτια και άλλα τέρατα. Φτάνεις στο τέλος όπου σε περιμένει ο τελικός τεράστιος κακός , ένας σκελετωμένος σκουληκιάρης σε σχήμα κρουασάν, (πάλι r-type μας θυμίζει η φάση). Αποφεύγεις τις ασθενικές βολές του για να τον στείλεις στον άλλο κόσμο, εκεί που ανήκει δηλαδή. Χρησιμοποιώντας το τελευταίο σου κλειδί ανοίγεις τη πόρτα και βγαίνεις πάλι έξω στα άγρια μεσάνυχτα τούτη τη φορά.

 

Νύχτωσε και το τέλος πλησιάζει

 

Είσαι πλέον πάλι έξω κλείνοντας τη βαριά πόρτα του κάστρου πίσω σου και κινείσαι στον περίβολο του μεσαιωνικού κάστρου. Έχεις χάσει το διαστημικό τυφέκιον , γι αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσεις μόνο τις γροθιές σου για να αντιμετωπίσεις τους δαίμονες, σκελετούς και τα φαντάσματα που πέφτουν αλαφιασμένα πάνω σου στο νεκροταφείο. Περνάς τα βράχια κοπανώντας τους πάντες ενώ πραγματικά γίνεται πανικός από το πλήθος των έχθρων. Έφτασες σχεδόν στο τέλος.... ΤΣΟΥΠ! Πετάγεται ένα τεράστιο χέρι που κρατάει ένα ακόμα πιο μεγάλο γουδοχέρι και αντί να χτυπήσει τη σκορδαλιά προσπαθεί να σε στείλει στα θυμαράκια. Η κατσίκα όμως δεν μασάει ταραμά και ο Beast δεν καταλαβαίνει από γουδοχέρια. Το αποφεύγεις με μαεστρία και χτυπάς παράλληλα το νύχι του τέρατος που προεξέχει από ένα πόδι που  γαγγραινιασμένου κύκλωπα.

 

Τον νίκησες ??? Δεν το πιστεύω!!!! Συγχαρητήρια απελευθέρωσες τον εαυτό σου από τη σκιά του τέρατος!

 

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.
  • Οι διευθύνσεις ιστοσελίδων και οι διευθύνσεις email μετετρέπονται σε συνδέσμους αυτόματα.